Een koord in de lucht

“Elke seconde dat ik me objectief gelukkig voel is een seconde dat ik dichter bij het moment ben waarop het mislukt en ik weer mezelf ben. De metafoor die ik in mijn hoofd heb over hoe dit voelt is over een koord in de lucht lopen dat geen einde en geen begin heeft. Hoe langer je daarboven blijft, hoe meer energie het kost om niet te vallen. En uiteindelijk krijg je een melancholiek en kwellend gevoel, want hoe goed je ook bent in koorddansen, uiteindelijk ga je toch vallen. Het is een kwestie van tijd. Het staat vast. En in plaats van te genieten van het gelukkige ontspannen gevoel voel ik dus een enorm gevoel van angst voor het moment waarop ik me niet langer gelukkig of ontspannen voel. Wat natuurlijk precies datgene is wat een streep door het geluk zet.”

Faye in ‘De Nix’ van Nathan Hill

Advertenties